موضوعات
لینک دوستان
آخرین مطالب
صفحات
دیگر موارد

پایگاه جـامع محض رضا
وب سايت ختم قرآن مجيد
href="http://ww تماس با مدیر تماس با مدیر
چند پرده از زندگانی شهید
نویسنده : سید حسن میرباقری
۱۳٩٢/۸/۱٧
نظرات

روزنامه سیاسی ، اجتماعی تابناک

فرهنگی و اقتصادی صبح ایران

۰۸ خرداد۱۳۹۲

 

این  گزارش از خانواده ” شهید سید قاسم میر  باقری”  تهیه  شده خانواده‌ای که برای یافتن شان  روزها طی  شد تا رسیدیم به مادر شهید ” ربابه شاکری حسین آباد “که این روزها تنها  زندگی می کند.

سال 1353
پرده اول: فلج اطفال  مگر  خوب  می شود؟؟
زن خم  شد و بریس  آهنی  را  روی  پای  پسر  محکم کرد . دلش مثل  سیر و سرکه می  جوشید  رو به مرد کرد و گفت :«توکل  بخدا  پیش  این  دکتر  هم  می رویم  می  گویند  بهترین  دکتر  تهران است  ….»
مرد  قاسم  را روی  دوش گرفت و  با  لبخند  گفت :«  سید حاضری ؟»صدای  خنده  پسر  خانه  کلنگی  محله را پر  کرد و کم  کم در خم  کوچه باریک  محو  شدند .  5-4 ساله بود و براثر تزریق پنی سیلین  در تب  شدید فلج شده بود .
مادر شهید  آه  بلندی  می  کشد  انگار  همین  الان  پشت  در اتاق  ویزیت  دکتر  ایستاده و  چشم دوخته به  دهان  پزشکی  که او و پدر  قاسم را به  انتقال  فرزند به خارج از کشور ترغیب می کند .   زن بغض می کند و با صدایی که می  لرزد به پزشک  می گوید  دکتر  اگر  بدانم  قاسم خوب می  شود  حاضرم  چادر سرم را هم  بفروشم و  خرج  کنم و پزشک در کمال  خونسردی  می  گوید که مگر  فلج اطفال  هم  خوب می  شود ؟ فقط ممکن است در خارج کاری کنند  که بدتر  از این  نشود !!!
با اینکه 36 سال از  آن روزها  گذشته ولی  هنوز  زن با یادآوری  آن دلش هری می ریزد پایین  وبغض می کند.
راه می افتند  به سمت مشهد الرضا(ع)  دلشان  می گفت پزشک  اصلی  همان مردی است که صاحب  مملکت ماست  سوار اتوبوس که می شوند  مردی از میان مسافران بلند  صلوات  می فرستد و دل کوچک مادر  آرام می  شود ….
دو روز در مشهد ماندیم هر  روز  به زیارت می رفتیم و نماز را در مسجد  گوهر شاد اقامه می کردیم  تا  روزی  که  سید علی سراسیمه نزدیک قسمت  خانم ها  شد و اشاره کرد که  بیا  رفتم  دیدم کفش های  بریس قاسم را دور انداخته و  با  بغض  می  گوید  که برویم  زن پسرمان  شفا  گرفت  ….
مادر  نمی تواند  حرف  بزند می گوید :« با اینکه 25 سال از  شهادت  سید  قاسم  می  گذرد  یاد  روزی که توانست  بدون  بریس  روی پاهایش  بایستد و  کم کم راه  برود  از  بهترین  روزهای  عمر من  است.»

 

سال 1358
پرده  دوم : امان از  بی پدری
خانه  شلوغ است و صدای  گریه  تمام  فضای خانه را پر کرده قاسم  آهسته  لباس  فرمش را می  پوشد واز  خانه خارج  می شود بغض  کرده  و نمی داند چه  کند  ؟ شنیده  که  می گویند  پدرش  مرده… کیفش را محکم  در دستش  فشار می دهد اشک از گوشه  چشمانش  می  ریزد و به  طرف مدرسه  به راه می افتد .
مادر  شهید  با  بیان  این مطلب می  گوید :«قاسم  8 ساله بود که پدرش را از دست  داد روز تشییع  جنازه  پدرش  هم  به مدرسه رفت دلش کوچک  بود  طاقت نداشت  چند روز بعد  به خواست  معلمش به مدرسه  رفتم معلم  دلیل  ناراحتی  قاسم را پرسید گفتم  پدرش  را از  دست  داده  با  تعجب گفت  قاسم  از بس  مظلومه  چیزی  از  این اتفاق نگفته…»

سال 1364
 پرده سوم :از مدرسه  البرز  تا  جبهه های  جنوب
پدر رفته بود و زن با مشکلات زندگی و  قاسم  8 ساله و  4 فرزند  بزرگتر  تنها مانده  بود .
او می  گوید :« آن روزها بزرگ  کردن  بچه ها زیاد سخت نبود  چرا که  بچه ها خوب  بودند و برای بزرگترها  آزاری نداشتند اما همه می دانند که زندگی  برای  فرزندان  بی‌پدر  سخت می  گذرد قاسم  هم  مثل  بچه های  دیگر  بزرگ می شد تا اینکه بعد از  پایان  دوره راهنمایی او را با  زحمت و  سختی  زیاد  در مدرسه البرز  ثبت  نام کردم آن روزهامی‌گفتند  که  هر که در مدرسه البرز درس  خوانده  به  دانشگاه  رفته  من هم دوست  داشتم  سید قاسم  به دانشگاه برود ثبت نام در مدرسه  البرز  سخت بود.
اما به هر  زحمتی بود انجام   شد و قاسم  شروع به درس خواندن  کرد تا اینکه جنگ شروع  شد و  قاسم  مانند  بچه‌های  هم  سن و سال  خود  بی‌قرار  رفتن به  جبهه  ها شد .»
مانند  خیلی از بچه های  محل از اهالی  ثابت  مسجد شده بود  شب ها  کشیک می  داد و  روزها  درس  می خواند  تا اینکه با  بچه های  کلاس  قرار  گذاشتند  به  جبهه  بروند….

سال 1365
پرده  چهارم : اشتباهی در کار  نبود
می گفتند  از  محله  وصفنارد کاروان  بزرگ  اعزام به جبهه ثبت نام می کند  قاسم  دوست  داشت به  جبهه  برود و  نمی توانستم  او را منع کنم  هر  سه برادرش بارها به  جبهه ها  اعزام شده بودند و  سید رضا  عموی بچه ها هم  شهید  شده بود .قاسم  اسم  نوشته بود و به همراه دوستش  به جبهه  جنوب رفت ….
مادر  شهید  با بیان  این  مطلب می  گوید:«سه ماه بود که اعزام  شده بود  قرار بود  به مرخصی  بیاید  که خبر  دادند  شهید شده اما پیکرش  نیامد  خبر دادند  که  جنازه  به اشتباه به مشهد  منتقل  شده اما دل من می دانست   که اشتباهی  در کار نبوده و چون پسرم  عاشق  امام رضا  بود و از او شفا گرفته بود  به مشهد منتقل  شده بود….»

سال  1390
پرده پنجم:گلزار  شهدای  یافت آباد را بازسازی می کنند ؟
خانه در نهایت  تمیزی است و  زن تنها در  زیر زمین خانه ای در سردار  جنگل   زندگی می کند  هر چند  یکی از پسرانش در طبقه  بالا سکونت دارد .
زن  بلند می شود و آرام  آرام به اتاق  می رود و  کیف  قاسم را می آورد  کیف مانند  30  سال  پیش سالم و تمیز مانده مادر  کیف را باز می کند کارنامه های تحصیلی؛  آلبوم  عکس های کودکی , اعلامیه ها، عکس هایی  از جبهه های جنگ  و  روزتشییع  جنازه،  تقدیر نامه هایی که  پس از شهادتش از  مسجد  محله داده اند و تصویری از مزار شهید در  گلزار  شهدای  یافت آباد ….  می گوید :«سال های  اول  شهادت قاسم  منتظر  روزهای 5  شنبه می  شدم  به گلزار  شهدای  یافت آباد می  رفتم و  ساعت ها در کنار مزارقاسم و پدرش  می نشستم  اما به مرور که  ناتوان شده ام  باید  یکی  از  پسرانم  مرا ببرد و باید  در گلزار هم مراقب باشم  که  پایم  میان  میله  ها و  پستی و بلندی های  قبور  شهدا گیر  نکند و وقتی خبر می دهم  که بعد از  عید  کار ساماندهی و همسطح کردن  گلزار  شروع می  شود  خوشحال می شود و دعا می کند  به جان  مسئولانی  که  بالاخره به فکر  ساماندهی  گلزار  افتادند .»

سال 1390
پرده  آخر  : نام سید قاسم میرباقری  را  سرچ کنید ….
نامش  را که  می نویسی  و کلید  جستجو  را می زنی چند  صفحه  باز  می شود که از  شهید  سید قاسم میر باقری  نوشته شده یکی از صفحات مربوط می  شود به وبلاگ  وحدت و  عاشورا ” محمود جان قربانی” که از دوستان و هم  محله ای های  شهید  بود.
جان قربانی  در بخشی  از وبلاگش  نوشته:به رسم عاشقی از پا نمی شناختم خیلی خوشحال بودم بالاخره روزی ام  شده بود به پابوس آقا  بروم از  دوسه روز  به زمان حرکت  مانده دلهره  داشتم شاید به  این  دلیل  که برای اولین بار بود که به زیارت آقا می رفتم بالاخره روز حرکت رسید همه در مسجد جمع شدیم بعد از صحبت های امام جماعت در مورد آداب زیارت به سمت اتوبوس حرکت کردیم بیرون مسجد غوغایی بود یکی اسفند دود می کرد یکی قرآن بالای سر زائران گرفته بود که از زیر آن رد شوند وزمزمه صلوات والتماس دعا محله را پرکرده بود داخل شدیم.
پدر شهیدی که همیشه در  صف های نماز جماعت پیش قدم بود  جلوی  اتوبوس نشسته و در حال  فرستادن صلوات بود وبه کسانی که داخل می شدند باگرمی برخورد می کرد صندلی‌های  جلو زودتر پرشده بود در عقب اتوبوس چند  صندلی خالی بودنشستم پیرمرد آخرین صلوات را برای در پیش روداشتن سفری  بی‌خطر فرستاد وهمین‌طورکه جمعیت صلوات می‌فرستاد اتوبوس حرکت کرد، پرده را کنار زدم و از پنجره بیرون را نگاه کردم کم کم از مسجد ومحل تجمع نمازگزاران وخانواده های زائران دور می شدیم.
داخل  اتوبوس مادرشهید  قاسم  میرباقری را دیدم مادر یکی از شهیدان مسجد که ماجرای زیبایی در رابطه با امام رضا(ع)داشت من هروقت  نام امام رضا (ع) را می‌شنیدم ناخوداگاه به یاد این شهید می افتادم در طول مسیر  ماجرای شهید میرباقری  ذهنم رو مشغول کرده بود به طوری که کمتر متوجه مسیر می شدم….
در  حرم  آقا وقتی  پیکر کسی  را برای  طواف می  آوردند  هم  فکر  سید قاسم  رهایم نمی کرد
او علاقه خاصی  به امام رضا (ع) داشت و بعد از شنیدن ماجرای شفا پیداکردنش توسط امام رضا(ع) ارادتش به امام دوچندان شده بود ماجرابه کودکی اش  برمی گشت قاسم در کودکی زمانی که پنج سال بیشتر نداشت دچار فلج اطفال می شود  وهمه دکتر ها جوابش می کنند مادرش هم  که زن باخدایی بود هرشب به مسجد محل  می آمد ودر خلوت خود برای فرزندش دعا می کرد.  یک روزی که در گوشه مسجد درحال دعا ودل شکسته بود به امام رضا(ع)  توسل و نذر کرد که اگرپسرش شفا بیدا کنداورا در راه  دفاع از اسلام نذر کند .
چندروز بعد او را به اصرار مادرش به  مشهد مقدس
می برند قاسم درصحن گوهر شاد و بین نماز ظهروعصر بودکه شفایش راازامام رضا (ع) می گیرد….

تهران ، خیابان خالد اسلامبولی ، کوچه ششم ، پلاک 8

تلفن : 9-88480284 | نمابر : 88713414 | سازمان آگهی ها : 88107310-88725900-88720121

Tabnakdaily.ir | info@tabnakdaily.ir


:: برچسب‌ها:
.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.
درباره ما
از راه مانده ای که سخت نیازمند توجه و دستگیری و هدایت شهیدان راه یافته به درگاه حق است.

سید حسن میرباقری
نویسندگان
آرشیو مطالب